به استاد زرویی نصرآباد؛ عباس احمدی

ZAR1
به استاد زرویی نصر آباد
سرو بی سبیل

جانم ملول گشته ز انسان بی سبیل
مخصوصا” از تو: سرو خرامانِ بی سبیل

تو شاه ملک طنزی و ما رعیت توایم
فرمان چه سان بریم ز سلطان بی سبیل

ترسم که شاعران به شما اقتدا کنند
آید پدید حلقه رندان بی سبیل

شش تیغه کردن اول کفر است و ارتداد!
یارب روا مدار مسلمان بی سبیل

گرچه جسارت است ولیکن قشنگ نیست
صورت بدون ریش و لب و چانه بی سبیل

گویا زمانه، دوره آخر زمان شده است
زن های سگ سبیلی و مردان بی سبیل

آیا در این بهشت کسی حال می کند؟
حوری کچل کلاچه و غلمانِ بی سبیل

آیا شود که باز زرویی، زورو شود
نه مثل گارسیای گروهبان بی سبیل؟!

امیدوارم اینکه ببخشی به این حقیر:
شاگرد بد زبانِ پشیمانِ با سبیل!





دیدگاه شما در مورد این مطلب :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>