گفت و گوی طنز با «پروفسور حسنعلی خان مستوفی»

پنجمین شماره دوهفته‌نامه خبری – تحلیلی «سام» گفت وگویی با ابوالفضل زرویی نصرآباد درباره طنز سیاسی، سانسور و فیلترینگ داشته است.

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، پنجمین شماره دوهفته‌نامه خبری – تحلیلی «سام» با گفتگوها و یادداشت‎های متنوعی از اهالی فرهنگ و ادب منتشر و امکان خرید اینترنتی این نشریه نیز مهیا شد.

در این شماره پرونده ویژه‌ای برای کودکان و مطالعه و با عنوان «ز گهواره تا ۱۲ سالگی چی بخوانیم؟» منتشر شده است که گزارشی است درباره اینکه والدین باید چگونه و با چه کتاب‌هایی فرزندان خود را به مطالعه و کتاب‌خوانی علاقمند سازند.

همچنین در این شماره گفتگویی مفصل با ابولفضل زرویی نصرآباد که هشت ماه است بر اثر بیماری قلبی خانه نشین شده و با هیچ رسانه‌ای گفتگو نکرده، انجام شده که به بهانه انتشار قریب الوقوع کتاب جدید او با نام «خاطرات استاد سر پروفسور حسنعلی خان مستوفی»، با او از طنز نویسی و ممیزی و فیلترینگ صحبت شده است.

در شماره پنجم «سام» که با قیمت هزار تومان در کتابفروشی‌های معتبر تهران توزیع شده، همچنین گفتگویی با خشایار اعتمادی و علیرضا داودنژاد در خصوص عادات مطالعاتی و کتاب‌های مورد علاقه‌شان انجام شده. همچنین گفتگو با اورهان پاموک به بهانه انتشار «کتاب سیاه» در ایران و گفتگویی با رییس سابق کتابخانه عامه کابل افغانستان درمورد حال و روز این روزهای فرهنگ در این کشور همسایه شرح داده شده.

یادداشت ها و گفتارهایی از دکتر شهیندخت خوارزمی، علی آقا غفار، پژمان بازغی، سعید بیابانکی، رضا رویگری و…در این شماره سام به چشم می خورد. در شماره جدید علاوه بر ارائه لیست پیشنهادی کتاب و لیست پرفروش های پاییز، برخی از بهترین کتاب های مورد نیاز برای مطالعه کودکان نیز معرفی شده است.

در بخشی از گفتگوی «سام» با زروئی نصرآباد می‌خوانیم:

خوشبینانه ترین شکل نظام مطبوعاتی و رسانه‌ای این است که به میزان تمام سلیقه‌ها و گرایشهای فکری و سیاسی، نشریه و رسانه وجود داشته باشد تا نویسندگان (طنزپرداز یا غیر طنزپرداز) به فراخور نوع جهت گیری نوشته‌های‌شان، جایی برای درج و نشر این آثار داشته باشند.

یعنی طنز پرداز بتواند در یک نشریه انتقاداتش را از یک جناح مطرح کند و در نشریه‌ای دیگر، انتقاداتش را از جناحی دیگر. هیچ جناح و جبهه و گرایش سیاسی معصوم نیست. طنزپرداز منصف نمی‌تواند به هر قیمت از تمام سیاست‌ها و جهت گیری های یک جناح دفاع کند. اساسا کسی که در هر شرایطی حق را را به یک جناح سیاسی می‌دهد و جناح متبوع و مطبوعش را بری از خطا و اشتباه می‌داند، نمی‌تواند طنزپرداز باشد.

هر اندازه مجال عرضه و ارائه تولیدات فرهنگی و هنری را از طریق رسانه‌های رسمی و معمول، تنگ و مسدود کنیم، به همان اندازه یا خیلی بیشتر، راه را برای رسانه‌های جدید و غیر رسمی باز می‌کنیم. خواننده بی‌مجوز، اثرش را زیرزمینی تولید و در اینترنت منتشر می‌کند. نویسندگان مطبوعات تعطیل شده به شبکه‌های اجتماعی و وبلاگ نویسی روی می‌آورند. کتابهای بی‌مجوز به صورت کپی (اصطلاحا ریسوگراف و افست) یا با فرمت های دیجیتالی نشر و عرضه می شوند. خوب یا بد، سانسور و ایجاد محدودیت در عصر اطلاعات، بی معنی و فاقد کارآیی است.

سیاستگذاران فرهنگی کشور که تجربه ممنوعیت و آزادسازی استفاده از دستگاههای پخش ویدئو را در کارنامه دارند، به جای ممنوعیت ماهواره، سانسور کتاب، تعطیلی نشریات و فیلترینگ سایت‌ها، که مقدمه معاند سازی و گسترش مصادیق جرم است، می‌بایست به فکر آشتی با تولید کنندگان فکر و آثار فرهنگی و هنری باشند.

منبع:خبرگزاری دانشجو





دیدگاه شما در مورد این مطلب :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>