در بیان لزوم فراگیری زبان و محافظت از آن فرماید:


دید مردی کنار یک جاده
یک زبان دراز،افتاده

آن زبان را که دید، حیرت کرد
چه زبانی!زبانزدِ زن و مرد

نسبتاً یک زبان سرخ و رَسا
سه وجب طول و یک وجب پهنا

چاپ گردیده بر اِتیکِتِ او
«وزن خالص:دوازده کیلو»

مرد، اول کمی تحیّر کرد
بعد از آن با خوش تفکر کرد

که زبانی چنین دراز و قشنگ
با چنین جلوه و طراوت و رنگ

نیست قطعاً زبان پیزوری
مال یک آدمِ همین جوری

آن زمانی که ملتزِم بوده
مال یک آدمِ مُهم بوده

باعث انفعالِ او شده است
صاحبش بی خیالِ او شده است

شاید اصلاً کنار این جاده
شده دولّا ،زبانش افتاده

چه بسا بوده این زبان، بی حال
رفته سمتِ زبان دیجیتال

کرده شاید زبان تازه،خرید
یا درآورده یک زبان جدید…
***
الغرض ، نیم ساعتی ،آن مرد
چانه خاراند و هِی تفکّر کرد

دید فکرش خراب و مغلوط است
گفت:اصلاً به ما چه مربوط است!





دیدگاه شما در مورد این مطلب :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>