در طرح پوششی-جوششی فرماید:


پسرم،این وجیزه را بستان
صبح فردا ببر بهارستان

سمت مجلس برو یواش یواش
وارد صحن شو،به عزم و تلاش

گر نگاهی کنی به بالا دست
شخص «حداد عادل»آنجا هست

نامه ام را به شخص ایشان ده
نه به شخص دگر،نه دربان ده

(زحمات مرا هدر ندهی
نامه ام را به باهنر ندهی!

نامه ی دیگرم،صمیمانه
می رسد دست شان جداگانه)

بکن ابراز احترام و سلام
ور بپرسد که:چیست متن پیام؟

تو بگو داده ایم با کوشش
طرح هشتاد و هشت تا پوشش

پوششِ شیک و باب طبع همه
ویژه بانوان محترمه!

این یکی:طرح رفع بی کاری
آن یکی:وعده های تکراری

این یکی:طرح «حفره در سفره»
چاه نفت است توی آن حرفه!

دیگری پوششی است آبی رنگ
کَمَرش مثل دست مفلس ،تنگ

این یکی هم که بودنش فرضی است
احتمالاً «ذخیره ی ارزی»(!)است

دیگری سبز نسبتاً روشن
متبرّک به چهره ی «شون پن»

(دلش از «بوش» پُر بُوَد فلذا
کرده یک چند اعتصاب غذا

من به قربان دیپلماسی او
ثانیاً روزه ی سیاسی او!»

گر که ایشان بپرسد از هر طرح
طرح ها را بده یکایک شرح

که فلان طرح اگر خراباتی است
مالِ ایام انتخاباتی است!

وان یکی مالِ بند و گیر بُود
بابِ میدان هفت تیر بُوَد
***
نامه ام را به حضرت حداد
برسان،گرچه…هرچه باداباد!





دیدگاه شما در مورد این مطلب :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>